Krookodil in... Nieuw-Zeeland

Het laatste Bericht

2009-03-08T17:02:00.005+01:00

Het heeft even (anderhalve maand) geduurd, maar hier zijn dan de langverwachte antwoorden van de quiz!

1. Wat vond Nienke het mooiste deel van Australie?
b. Tasmanie in zijn geheel

Hier is haast geen uitleg bij nodig, Tasmanië is een schitterend deel van onze aarde, dat je bij een bezoek aan Australië zeker niet mag overslaan!

2. Wat deelde Nienke in Laos aan de kinderen uit?
Dat waren natuurlijk stickers (a.), die de kids met veel plezier overal opplakten!

3. Welk dier heeft Nienke niet geaaid?
c. een slang. En dit zal ik ook nooit van mijn leven doen!

4. Wat is Nienke's favoriete dans?
Al vind ik de Haka prachtig, het meest ben ik natuurlijk van de 'Meke' (c.) gaan houden tijdens mijn verblijf op Fiji. En ik moet zeggen dat ik er aardig goed in ben geworden ook!

5. Wat stond er tijdens de skydive in Nieuw Zeeland op Nienke's hand?
Antwoord b:

6. Wat heeft Nienke onderweg niet geknuffeld?
Antwoord a. een dolfijn. Maar knuffelen met een boom en een Limburger was ook heel fijn.

7. Waar stonk het tijdens Nienke's reis het ergst?
Dit moet antwoord b. Rotorua, Nieuw Zeeland zijn. Phoe!

8. Waar deed Nienke haar kerstinkopen dit jaar?
Op de avondmarkt van Luang Prabang (c.)!!!

9. Waar had Nienke de ergste regen onderweg?
In Hue, Vietnam was het erg, maar in het Abel Tasman National Park, Nieuw Zeeland (antwoord c.) was het nog drie keer erger! Alles was nat en mijn paspoort is er nog gekreukeld van...

10. Wat was het vieste eten dat Nienke onderweg voorgeschoteld kreeg?
Dit moet wel antwoord c. de lunch bij Ankor Wat in Cambodia zijn. Ik liep er voedselvergiftiging op en hing 2 dagen lang boven de wc... Fijn!

11. Wat is het engste dat Nienke -volgens haar moeder- heeft gedaan?
Ik heb het even nagevraagd, maar de Skydive in Taupo, NZ (c.) was toch wel het ergste, volgens haar. Volgens mij ook wel.

12. Als wat ging Nienke tijdens de diverse verkleedfeest niet verkleed?
b. een cowboy. Het dragen van een cowboyhoed is namelijk heel gewoon in Australië.

13. Wat heeft Nienke tijdens haar reis niet verwond?
Ik sloeg met mijn tanden tegen een ijzeren rail op een boot in Nieuw Zeeland, met mijn voeten stapte ik op Fiji in alles dat uitstak. Alleen mijn handen (antwoord a.) kwamen er redelijk vanaf, beetje spierpijn van het typen van alle blogs alleen...

14. Wat is er tijdens Nienke's reis niet kapot gegaan, aangeknaagd, verloren, versleten of op andere wijze vernietigd?
t. grote backpack
Helaas is tijdens mijn reis een heleboel verloren gegaan, maar mijn grootste vriend de backpack heeft het allemaal overleefd!!

Bedankt voor het lezen van al mijn reisverslagen, voorlopig is het weer even terug naar Krookodil.blogspot.com voor de laatste berichten.

xx Nienke

Home Sweet Home.... nou bijna dan

2009-01-21T17:22:00.003+01:00

En dan volgt nu een programma in de zendtijd van politieke partijen:

na 199 dagen,
38 vluchten,
31 paspoortstempels,
8 landen
en 1 hele grote berg wasgoed...

...is de maat vol!

Nienke heeft besloten vandaag naar huis te gaan. >>> ruimte voor juichende familieleden <<<

Na 7 maanden onderweg geweest te zijn, is er zoveel gebeurd, dat ze het zelf zonder foto's en video's niet eens allemaal precies meer weet, maar met zoveel oplettende kijkers moet de volgende quiz geen probleem zijn!

Er is niets te winnen, niets te verliezen, maar het houdt jullie even bezig in de tijd dat ik probeer thuis te komen. En geloof me, dat duurt even...

Het is nu vijf uur in de ochtend, na een laatste avondje uit hebben mijn kamergenoten tot vier uur staan schreeuwen, was ik getuige van een wel heel gezellig avondje uit in het bed onder mij en ga ik nu met een wel heel typisch backpack-gevoel het vliegtuig in: brak.

Ik spreek jullie snel (nou ja, ergens deze week...)

Voor nu: kennen jullie deze nog nog nog nog nog nog:

1.
Wat vond Nienke het mooiste deel van Australie?
a. Darwin bij nacht
b. Tasmanie in zijn geheel
c. De outback in een swag, in de winter

2. Wat deelde Nienke in Laos aan de kinderen uit?
a. stickers
b. koekjes
c. handtekeningen

3. Welk dier heeft Nienke niet geaaid?
a. een konijn
b. een tijger
c. een slang

4. Wat is Nienke's favoriete dans?
a. de haka
b. de vogeltjesdans
c. de meke

5. Wat stond er tijdens de skydive in Nieuw Zeeland op Nienke's hand?
a. help!
b. happy b-day mum!
c. wie dit leest is gek!

6. Wat heeft Nienke onderweg niet geknuffeld?
a. een dolfijn
b. een boom
c. een limburger

7. Waar stonk het tijdens Nienke's reis het ergst?
a. Hanoi, Vietnam
b. Rotorua, Nieuw Zeeland
c. het varken op Fiji

8. Waar deed Nienke haar kerstinkopen dit jaar?
a. Chiang Mai
b. Hoi An
c. Luang Prabang

9. Waar had Nienke de ergste regen onderweg?
a. achterop de motor in Hue, Vietnam
b. tijdens het regenseizoen in Fiji
c. in het abel tasman national park, nieuw zeeland

10. Wat was het vieste eten dat Nienke onderweg voorgeschoteld kreeg?
a. de pizza in westport, NZ
b. het wegrestaurant eten, de eerste dag in Vietnam
c. de lunch bij ankor wat in Cambodia

11. Wat is het engste dat Nienke -volgens haar moeder- heeft gedaan?
a. abseilen in Waitomo, NZ
b. bridgeclimb in Sydney, OZ
c. skydive in Taupo, NZ

12. Als wat ging Nienke tijdens de diverse verkleedfeest niet verkleed?
a. een zuster
b. een cowboy
c. een loodgieter

13. Wat heeft Nienke tijdens haar reis niet verwond?
a. haar handen
b. haar voeten
c. haar tanden

14. Wat is er tijdens Nienke's reis niet kapot gegaan, aangeknaagd, verloren, versleten of op andere wijze vernietigd?
a. zwart jasje
b. spijkerbroek
c. camera
d. afritsbroek
e. handdoek
f. t-shirt
g. zonnebril
h. boek
i. haarborstel
j. tandenborstel
k. oplader ipod
l. slippers
m. rugzakje
n. videocamera
o. portomonee
p. fohn
q. koptelefoon
r. toilettas
s. schoenen
t. grote backpack

15. Maak de volgende slagzin zo origineel mogelijk af:

Nienke op reis....

Bedankt voor uw aandacht - de antwoorden volgen zodra ik thuis ben! Dat is op vrijdag 23 januari, vlucht BA430, 10:55....

voor nu: DIKKE DOEI!

Wellington

2009-01-18T03:11:00.003+01:00

Vandaag was een erg cultureel dagje, met het bezoek aan maarliefst twee(!) musea. In de morgen ben ik naar de Academy Gallery geweest, waar ik de tentoonstelling over Leonardo DaVinci's machines heb bekeken. Echt geweldig om te zien hoeveel geniale dingen die man ontworpen heeft in zijn tijd. Het ging niet zo zeer over zijn schilderijen, maar vooral over zijn technische uitvindingen. Van vliegmachines tot wapentuig bedacht hij en legde de basis voor heel veel dingen die we nu nog steeds kennen (parachutes, helicopters, duikspullen, tanks, noem maar op!)Helaas is het evenement in het park een dag uitgesteld vanwege de hevige wind en ga ik waarschijnlijk morgen met de bus naar het noorden (moet nog even bellen of er plek is), dus dat zal ik voorbij moeten laten gaan, maar de tentoonstelling was absoluut de moeite waard.

In de middag heb ik het Te Papa Museum bezocht. Het is gratis en is werkelijk waar een van de meest geweldige plekken waar ik ooit geweest ben. Je kunt hier makkelijk de hele dag doorbrengen, ik had na twee uur lopen nog niet eens de bordjes gelezen, zo loop je met je mond open overal naar te kijken. Het is een perfect museum voor kinderen, je kunt bijna overal wel aanzitten en er zijn een heleboel 'labs' waar kinderen vanalles kunnen lezen, vragen of bekijken over de tentoonstellingen.
Publiekstrekker was de enorme inktvis die in februari dit jaar uit het water rondom Antarctica getrokken is. Het beest hebben ze als een vloerkleedje uitgespreid en je kunt er nu twintig minuten voor in de rij staan om er van bovenaf naar te kijken. Erg spannend allemaal. Ik heb er -speciaal voor jullie- ook een dramatisch slechte foto van weten te maken:

Het was zo ontzettend druk in het museum dat het een klein beetje dringen was af en toe, dus heb ik de buitenlucht maar weer opgezocht en me nog een tijdje door het centrum van Wellington laten blazen.

See You Next Time!

Lees meer handige reistips over Wellington op: Around The Globe

Wellington

2009-01-17T06:56:00.003+01:00

Even een kort berichtje uit Wellington, waar ik na twee vluchten (via Christchurch) en wat turbulentie veilig ben aangekomen. Het is hier warmer dan Queenstown, maar het waait hier dan weer zo hard dat je na het boodschappen doen met de noedels in je haar en je tomaten als puree op je vessie terugkomt, maar ach, na 7 maanden backpacken zie je het verschil toch niet meer.

Wellington is een mooie stad, heb ik besloten, en er zijn een aantal bijzondere musea te vinden die ik de komende dagen ga bezichtigen. Morgen staat er een Art Gallery op het programma waar een tentoonstelling van Leonardo DaVinci te bewonderen is. Ook gaan ze hier in het park een van de vliegmachines van DaVinci uitproberen, dus daar ga ik zeker even een kijkje nemen.
De dag erna wil ik naar het Te Papa-nogwat (jeeminee, wat ben ik toch altijd lekker op de hoogte.. *zucht*) museum. Een gratis museum waar ontzettend veel te zien is, maar waar de publiekstrekker op het moment 's werelds grootste inktvis is. I like squid.

Dat was 'm even -kort- zoals ik al zei, maar morgen weer een nieuw avontuur kindertjes. Voor nu, oogjes dicht en snaveltjes toe.

Lees meer handige reistips over Wellington op: Around The Globe

Steward Island & Milford Sounds

2009-01-16T08:54:00.008+01:00

"Operatie Zuidereiland is geslaagd. Ik herhaal: operatie Zuidereiland is geslaagd."

Het rondje is vol, ik zit weer in Queenstown en ben nu in het bezit van het certificaat 'Zuidereiland van Nieuw-Zeeland'. Morgen vlieg ik naar Christchurch, en daarna gelijk door naar Wellington, waar ik het laatste stukje over land ga afleggen van Wellington terug naar Auckland... wat er daarna gebeurd hou ik nog even spannend, maar ik heb al doorgekregen dat mijn reisplannen hier en daar wat zijn doorgelekt. Meer bericht hierover later in dit bericht...

Nu eerst een verslag van de tweede helft van de 'Bottombus', alwaar ik oog en oog met op de eerste plaats veel Nederlanders en op de tweede plaats een aantal bijzondere diersoorten kwam.

STEWART ISLAND
Ik en mijn mede bottom-busser Johan (man uit Zweden die gelukkig ook erg van fotograferen hield, maar helaas erg snurkte) stapten vanaf Invercargill op een bus naar Bluff, waar we weer op een boot stapten die ons naar Steward Island bracht. Op dat eiland is een prachtig natuurreservaat te vinden, waar je veel bijzondere vogels kunt spotten. We hebben bij aankomst een boottocht gemaakt waarna we op 'Ulva Island' een korte wandeling maakten, maar omdat we daar eigenlijk maar weinig te zien kregen, besloten we de volgende dag de watertaxi te pakken en zelf nog een paar uur rond te lopen. Dat bleek het beste idee ooit, want we zagen zo ongelooflijk veel mooie vogels, te gek!

Ons hoofddoel was echter om een kiwi-vogel te spotten, maar die droom werd ons bij aankomst al afgenomen: dat beest is er namelijk weer eentje in de serie 'bestaat ie nou wel, of bestaat ie nou niet' (zie: vogelbekdier). Deze rare vogel is een nachtdier en wordt maar heel zelden gespot door mensen. Toch bleven wij stug volhouden en rondzoeken en werd ons geduld beloond!! Want wat zagen wij op een gegeven moment op het voetpad zitten? Precies, een vogel met een hele lange snavel en hele dikke kont. Een kiwi!! De hele video is volgeschreeuwd met mij die 'oh my god' aan het roepen is, maar het was ook zo gaaf, hihi. We voelden ons net James Cook die weer een nieuw werelddeel ontdekt had :)

Koos Kiwi

Zijn broer, Klaas

Nou helemaal te gek dus, wij blij en toen die middag ook nog Steve het eiland op stapte (die Canadees die zijn huis en alles verkocht had en met mij op Fiji op het eiland zat) en we inmiddels 9 Nederlanders verzameld hadden, werd de dag ook nog eens gezellig afgesloten in de plaatselijke kroeg, waar het heel normaal bleek als je met je modderlaarzen binnen komt stappen en kinderen van 9 achter de pooltafel staan (?!)

De volgende dag was het van Invercargill door naar Te Anau, wat ondanks onze schattige oude buschauffeur een drama was, omdat de bus zo klein was, dat wij met onze tassen op schoot en onze knieen in de nek 10 uur moesten reizen. Fysio! Ik kom er weer aan!

Johan en ik

Van deze schelpen maken ze prachtige sierraden...

MILFORD SOUND

Vandaag hadden we daarentegen echt weer een geweldige dag. Met een enorme bus trokken wij voor de dag naar Milford Sound, waar we een boottocht door de fjorden maakten. Helaas hadden we regen (hoe verrassend in Nieuw Zeeland), maar het was toch erg mooi om te zien.
De buschauffeur was geweldig, de mensen knettergek en we hebben de hele dag gelachen, spelletjes gedaan en veel gezongen. Net een schoolreisje!

Deze beesten zie er mooier uit dan ze zijn: ze vreten met plezier het rubber tussen je ramen vandaan! Jammie!

Boven: Onderweg naar Milford toe
Onder: Milford Sounds (Vanaf de boot)

....Af en toe was het net Jurassic Park....

Onder den waterval is het nat...

*wrijft in ogen* 'Nienke in een regenjas????? Wat is er met haar gebeurd?????'

Nu ben ik dus, zoals ik zei weer in Queenstown in het YHA Hostel en is het inmiddels half elf. Ik heb geen zin meer om naar buiten, door de regen mezelf naar de kroeg te slepen om daar uit een theepot drank tot mij te nemen (?!?), dus ik ga zo lekker mijn bed opzoeken, want morgen is het weer vroeg op om het vliegtuig te pakken.

Ik sluit vandaag af met een beeldende boodschap om het geheime nieuws nu in het openbaar te gooien. Fijn Weekend en tot volgende week!!!!! Waaaaahh!!! Kan niet wachten!!!

Lees meer handige reistips over Nieuw-Zeeland op: Around The Globe

Dunedin > Invercargill

2009-01-12T09:12:00.007+01:00

Today was a very good day for science.

Met mijn billenbus eh.. bottombus ben ik vandaag in het gat (whahahaha wat een woordspeling na de billen.. haha.. eh hmm.. ugh.. nou ja...) Invercargill aangekomen. De supermarkt is 5 kilometer hiken, iedereen stopt hier zonder morren voor het zebrabad, zelfs als er geen stoplicht is (be-la-che-lijk) en de computers komen uit het tijdperk dat Fred Flintstone nog niet eens geboren was, maar ja, alles in de naam der backpacking, dus we doen het er maar mee. Morgen ga ik voor 2 dagen naar Stuart Island, waar we zo mogelijk nog primitiever gaan leven (en daar hou ik wel van, schijnt) en daarna is het verder langs de zuidkust van dit ongure.. eh.. prachtige land.
De bus was vandaag verrassend genoeg lekker gevuld, met onder andere een Nederlands meisje dat ons in de bus heeft vermaakt met prachtig gitaarspel en gezang, leuk! We hebben ook nog eens ontzettend veel gedaan, wat op de Kiwi Experience bus nogal wel eens wil tegenvallen, dus ik was helemaal in mijn sas. Om te beginnen hebben we even lekker tegen wat wilde zeehonden mogen aantrappen. Eh, naar mogen kijken. Die beesten doen werkelijk waar alles waar ik in mijn leven van droom: beetje zwemmen, beetje op het zand schuiven en daar schandalig in de zon liggen slapen. Af en toe ging er een vinnetje omhoog om het publiek te vermaken, maar daar bleef het dan ook bij. Beest naar mijn hart.
In de categorie dieren die niet gelijk algemeen nut uitstralen, maar het bijzonder leuk doen op de foto' heb ik nog een enorme pinguin uit de zee zien stappen en dolfijnen tussen de badgasten in de zee zien zwemmen, wat natuurlijk weer leuk meegenomen was. De laatste keer dat ik een pinguin in Diemen-Zuid gezien heb, was in de winter van 1996 en ook alleen maar omdat mijn broertje de vriezer te lang had open gelaten.

Goed, wat hebben wij verder zoal uitgevreten. Oh ja, wij hebben een bezoek aan de 'gypsy-caravan' gebracht. Geweldig. In het kort: een enorme caravan/bus die van binnen compleet is volgestouwt met onzin. Kleine apparaatjes waar je aan kunt draaien en die dan licht geven of geluid maken, knopje waar je op drukt en waardoor er verderop ergens een luikje opengaat waar bellen uitkomen, een trein die vrolijk rondrijdt, briefjes met de gekste teksten erop ('workshop may emit profanity - often with blood' en 'bulbs i have known', naast een rekje met gloeilampen), dat soort spul. Heb me echt kapot gelachen en had er wel een dag kunnen blijven.

Goed, het was me dus echt een leuk dagje met gelukkig weer mooi weer, waar we natuurlijk al helemaal niet over gaan klagen.

Nu is het eten (verhip, het is ineens half 10! Ach, alles in de naam der backpacking, of had ik dat al gezegd?) noedeltje dus, en dan morgenvroeg op om eens even lekker de natuur in de gaan. Moet nog even een wc-rol jatten uit het hostel, want dat zullen ze daar ook wel niet hebben. Je moet ook overal aan denken als je alleen reist.

Nou, de mazelen en verse groenten maar weer en dan volg nu het 'random fact' van de dag:

Lees ik het plaatselijke suffertje hier tijdens de lunch, staat er zowaar een klein artikeltje over Nederland in. Dat jullie het zo koud hebben en dat jullie elke dag met je centimetertjes het ijs optrekken om tegen elkaar te kunnen zeggen: 'dik he!' en dat de televisie daar bij jullie elke dag vertelt waar je veilig kan schaatsen. Haha, heb me gek gelachen. Nederland wil aandacht. Gut gut. Nou, geniet er maar van met zijn allen. Ga maar lekker dicht tegen mekaar aanzitten. Dan ga ik ff me nieuwe bikini passen en een ijsje eten. Sjongejongejonge....

wat moet ik nou met garnalenpellers???

Lees meer handige reistips over Nieuw-Zeeland op: Around The Globe

Queenstown > Dunedin

2009-01-11T04:43:00.004+01:00

>>> Incoming Message >>>

Nienke hier, vanuit Dunedin, Nieuw Zeeland! Ik ben na een zwaar turbulente vlucht van de week geland in Christchurch, waarna ik een 8 uur durende busrit overleefd heb om vanuit Queenstown weer de bus te pakken, maar ditmaal richting het zuiden des lands. Met de 'Bottom Bus', reis ik nu een aantal dagen met een klein groepje mensen rond. Van Queenstown vandaag dus naar Dunedin (een schots aandoend stadje, dat in het Gaelic ook 'Edinburg' betekent) en morgen naar Invergarnill, waar ik de boot naar 'Stuart Island' pak. Daar schijnt de kiwivogel nog in het wild voor te komen, dus dat moet ik natuurlijk met mijn eigen ogen zien! Ik blijf daar twee dagen, omdat de bus nou eenmaal alleen op donderdag pas weer vanuit Invergarnill verder gaat, maar heb al een boottochtje en guided walk geboekt, dus het zal me wel gezellig worden daar. Vanuit Invergarnill is het donderdag naar 'Te Anau' en daarna op vrijdag naar 'Milford Sound'. Dat schijnt ook weer fantastisch mooi te zijn, en het weer ziet er hoopvol uit de komende dagen, dus ik ben er klaar voor!

Vanuit Queenstown ga ik richting Wellington zien te komen, waarna ik met de bus via River Valley naar Auckland terug ga. Dan komt het moment van de waarheid, want komt Nienke nou naar huis eind augustus (oeps: januari!! hehe) of wordt het toch begin maart???? U kunt nu stemmen...
Het plan is om naar Fiji terug te gaan en daar een maand Chief van een stam te worden (? lees meer op: tribewanted.com), maar er zijn naar ik hoorde toch nog meer gegadigden, dus als er meer voor hun gestemd wordt, ben ik niet snel daarna thuis. Klein beetje gedoe met mijn vlucht, want die moet ik nu gaan veranderen (ik zou de 22e terugvliegen), dus mocht het allemaal niet doorgaan kan ik het hele zooitje weer terugdraaien. Nou goed, wij wachten af...

Vandaag hebben we in ieder geval een aardig dagje gehad. Samen met een Zwitsers stel en een Zweedse man zijn wij de enigen op de bus en hebben we in Dunedin 's werelds steilste straat mogen aanschouwen. Jawel, het is een vermelding in het Guiness Book of Records waard en ik heb 'm mogen aanraken. Steil issie hoor!

Verder ben ik met de Zwitsers naar de Chinese tuinen geweest, waar je voor 8 dollar naar een paar stenen rotsen en stromend water kunt kijken. Laat ik zeggen, na Japan valt dit soort ongein natuurlijk zwaar tegen, al hebben ze er 8 jaar over gedaan het geheel te bouwen en is het allemaal erg Zen en wat al niet meer.

Nee, wat ik wel erg mooi vond, was het treinstation dat ze hier hebben. Geloof dat er ooit maar 1 trein doorheen gekomen is, en die was nog op de verkeerde plek ook ofzo, maar toch. Oordeel zelf, maar let niet op de tjetter die nog op de lens zat en nu dus op de linkerkant van de foto (grr @#$%^!!):

Ik ga er nu weer vandoor, even bijtrekken van een dag bus en daarna koken (rijst en een maiskolf van maar 99 cent!!!) Het leven is zo slecht nog niet...

xx

Lees meer handige reistips over Dunedin op: Around The Globe

Sydney

2009-01-06T08:31:00.003+01:00

Na een klein ongelukje met onze huurauto...

... en het vastlopen van ons bootje...

... hebben we besloten dat het allemaal nog net even gekker kan, dus hebben we de Harbour Bridge beklommen! Gekleed in apenpakkies en alles dat maar weg kon waaien aan ons vastgeniet, hebben we de 134 meter hoogte overwonnen!!! Het was in het begin een klein gevalletje van zweethandjes voor mij, maar al snel nam het prachtige uitzicht de angst weg en mag ik mezelf nu officieel genezen van hoogtevrees noemen. *klap*klap*

Dat was het even van uw razende reporter, Nick staat hier ongeduldig achter me te wachten want we gaan naar de film :o
Het feest houdt niet op mensen, dus tot de volgende activiteit in de categorie 'hoe krijg ik mijn moeder gek binnen niet afzienbare tijd' maar weer. Wie weet wat er nog gaat gebeuren. gheghe.

Lees meer handige reistips over Sydney op: Around The Globe

Zie ZOO (Taronga Zoo Sydney)

2009-01-05T10:37:00.005+01:00

Nieuws vanaf het 'voorlopignogniet-thuisfront'

Na oud en nieuw een rustig weekje nagenieten in Sydney. Dit houdt in: uitslapen, nog even iets langer uitslapen en daarna een lunchje in de haven, een wandelingetje hier en daar, een terrasje onder onze gatjes, nog wat meer wandelen, een hapje in een restaurantje, filmpje of drankje in de avond... en zo komen wij het klokje rond.
Vandaag hebben we daadwerkelijk iets ondernomen: wij zijn naar de Taronga Zoo geweest. Mocht je in de nabije toekomst toevallig in Sydney zijn, (stel je stapt in de verkeerde bus ofzo, of je vind ineens wat vergeten geld onder de matras), dan kan ik je dit park voor de volle 109% procent aanraden. Wat prachtig!
Met een pontje vanaf de Circular Quay haven naar de overkant, daarna met een kabelbaantje naar bovenaan het park, en dan rustig wandelend, tussen de bizarre beesten naar de uitgang.
Nou en bizarre beesten hebben we gezien hoor. Wat een stel idioten bij elkaar. Voor Nick was het zijn eerste ontmoeting met een koala (zit hier tenslotte pas een half jaar in Australie, dus ik begrijp heel goed dat je dan nog nooit een koala gezien hebt?! maar dat even geheel terzijde) en voor ons beide de eerste ontmoeting met een Komodo Dragon. Dat is zeg maar een salamander waar na een experiment met groeistof iets gruwelijk mis mee is gegaan. Je kunt er riant in liggen, zeg maar. Nee, daar wil je niet door geknuffeld worden, dus zijn we maar snel doorgelopen.

De giraffen vond ik persoonlijk het hoogtepunt (haha, ja letterlijk!), vooral omdat hun verblijf uitkijkt over de haven! Je ziet achter hen dus het opera house en de harbour bridge liggen. Geinig niet?
Ook de olifant die baantjes aan het trekken was in het water in zijn verblijf stond hoog op ons lijstje met 'ahh'-momenten, evenals de zeehond die een grote drol in het bassin achterliet, maar dat was eigenlijk meer een 'iehh'.

Spot The Opera House!

Na vijf uur rondlopen hadden we het toch echt wel gehad, helaas hadden de platypussen vakantie en konden we die niet zien (we geloven nu sterk dat het gewoon een grapje is om toeristen eens flink voor de gek te houden...), maar het was verder een heerlijk dagje!

Moeders mooiste...

Dit beest is te lelijk om de rest van te laten zien...

Net hebben we met Adrian en Anita was gegeten in de Rocks (oudste wijk van Sydney) en nu gaan we nog iets drinken met een andere kennis van Nick.

Dat was 'm weer even. Na morgen meer spannend nieuws, want we gaan iets heel engs doen in de middag. Slaap lekker mam.

xxxx Nienke

"Come to Australia, you might accidentally get killed..."

Lees meer handige reistips over Sydney op: Around The Globe

HAPPY NEW YEAR!

2009-01-01T08:57:00.005+01:00

Oud en Nieuw in Sydney. Met uitzicht op de Harbour Bridge. Beter kun je het haast niet krijgen. De beelden liegen er dan ook niet om. Rechtstreeks van uw razende reporter:

Vanaf een uurtje of drie hebben we (Nick, vrienden Adrian&Anita en Nick zijn ouders) ons heerlijk genesteld in 'Lavender Bay'. Drankje erbij, Snackje erbij. Nog meer drankjes erbij. Tegen etenstijd een pizzaatje gehaald en om 9 uur genoten van het 'kindervuurwerk'. Dat alleen zag er al mooier uit dan menig ander vuurwerk, dus we hadden hoge verwachtingen van de maarliefst 11 minuten durende vuurwerkshow die om 12 uur zou losbarsten. Ook de bootjes in de haven waren prachtig met lichtjes versierd, in de vorm van allemaal dieren, piratenschepen en wat al niet meer. Ik ben flink losgegaan met mijn pas aangeschafte tripod, die we vakkundig op een klikobak hadden geinstalleerd. Beste uitzicht op de brug en scherpe foto's. Wij waren er klaar voor!

Zonder oliebollen, zonder familie, zonder kou, in een land aan de andere kant van de wereld het nieuwe jaar inluiden... apart? Zeker!
Na het welbekende aftellen tot 12 uur knalde er voor miljoenen de lucht in, vlogen de champagnekurken en confetti de lucht in, werd er hevig gekust en vooral veel gejuicht bij elke pijl die uit een van de 5 vuurwerkpunten in de haven de lucht in ging. Onvoorstelbaar mooi, ik hoorde al dat een aantal van jullie live mee hebben kunnen genieten op CNN. Rotterdam was er niks bij hoorde ik al, en zo hoort het ook.

kindervuurwerk...

Na het vuurwerk was het nog even nagenieten, filmpjes en foto's terugkijken en toen door de hel die 'openbaar vervoer in sydney tijdens oud en nieuw' heet trekken. Niet te geloven. Ik heb wel eens veel dronken mensen bij elkaar gezien. Maar zoveel?! En ik heb wel eens veel mensen in een trein gezien. Maar zoveel?! We vertrokken rond 1 uur en kwamen rond half 5 'thuis' (bij vrienden van Adrian zijn moeder ) aan. Op dat moment was het in Nederland nog allemaal niet eens in de buurt van het nieuwe jaar, kun je nagaan!

Na een kort nachtje (want tja, bij ons was het om tien uur in de ochtend nieuwjaar in Nederland, en familie schijnt het nou eenmaal leuk te vinden om dan iets van hun verloren zus,dochter en kleinkind te horen) trokken wij de wandelschoenen alweer aan om nog even een laatste dagje in Sydney door te brengen met Nick zijn ouders.
We hebben inmiddels een hostel gevonden voor onze laatste week in Sydney, maar daar kunnen we pas vanaf de 3e in (alles is nog volgeboekt), dus blijven we nog 2 nachtjes bij Glyn (vriend waar we nu slapen) in huis. Echt ongelooflijk hoe vriendelijk de mensen hier zijn, we krijgen een slaapruimte, mogen de koelkast opentrekken als we daar zin in hebben, hij brengt ons met de auto naar de trein en ze leggen de sleutel onder de bloempot, zodat we kunnen terugkomen wanneer we willen... Nou moe! Helaas is het ontzettend stoffig waar we nu slapen, dus ik heb het erg benauwd en heb een opgezet, geirriteerd oog nu, maar we durven niet te klagen omdat die mensen ons gewoon even vier dagen in huis nemen zonder iets ervoor te vragen. Dat krijg je niet elke dag natuurlijk...

Voor de komende dagen staat er nog een hoop toeristisch spul op de verlanglijst: naar Manly Beach, de Harbour Bridge beklimmen, naar een wildlife centrum en naar de dierentuin, en tussendoor natuurlijk lekker op een terrasje ons laatste weekje aan de andere kant van de wereld vieren. We houden u op de hoogte.

Voor nu, prettige stofwisseling en gelukkig nieuw haar.

XX Nienke XX

ps. hier volgen in het kort alle dingen die we jullie tot noch toe onthouden hadden, maar toch de moeite van het vermelden waard vinden:

Achtergebleven prachtig plaatje van Mount Cook in Nieuw Zeeland

Kerst in Anna Bay (vlakbij Newcastle) bij kennissen van Nick

Kerstdag op het strand!!

Boxing Day Racing (Paardrennen in Newcastle)

Boottochtje met de hele familie en aanhang

Wandeling door Anna Bay, Nelsons Bay

Dagje naar de Blue Mountains (vlakbij Sydney)

Lees meer handige reistips over Sydney op: Around The Globe

Fijne Kerst & Oud en Nieuw!

2008-12-27T08:33:00.002+01:00

Zon, Zee, Strand.... precies, het is weer kersttijd!

Nou, hier in Australie dan, want hier schijnt kennelijk altijd de zon in december. Heerlijk voor een koukleum als ik! Ik zit nu bij kennissen van Nick in Anna Bay, een klein plaatsje boven Newcastle, waar we de kerstdagen voornamelijk in de zon en achter een bord eten hebben doorgebracht. Meer kan een mens toch niet wensen?
We doen het erg rustig aan, vertrekken rond de 29e weer om oud en nieuw in Sydney te vieren en gaan daarna nog 'even' naar Melbourne om de eerste week van januari nog even gezellig na te genieten. Daarna is het voor mij terug naar Nieuw Zeeland en waarschijnlijk weer (jaja) naar Fiji, maar daarover (en de verhalen over de paardenrennen en dolfijn-spotting trips die we gemaakt hebben) later meer. Voor nu:

EEN KNETTERGEK 2009!

Wanaka > Queenstown

2008-12-21T09:11:00.004+01:00

Het Regent Zonnestralen

It rained and rained and rained
The average fall was well maintained
And when the tracks were simple bogs
It started raining cats and dogs
After a drought of half an hour
We had a most refreshing shower
And then most curious thing of all
A gentle rain began to fall
Next day but one was fairly dry
Save for one deluge from the sky
Which wetted the party to the skin
And then at last the rain set in

... maar toen gebeurde het....

De omgeving van Queenstown is -zoals jullie kunnen zien- prachtig! Helemaal geen grote stad, zoals ik verwachtte, maar een klein dorpje dat je het gevoel geeft in de Zwitserse Alpen te zitten. Besneeuwde bergtoppen vanaf ons balkonnetje te zien, pier vlakbij, bootjes af en aan, scheetig allemaal. Het weer helpt er natuurlijk ook wel een handje bij, we voelen ons echt even 'op vakantie' na zolang van bus naar regenbui gereisd te hebben, haha. Lekker niets hoeven en op een terrasje in de zon samen een wijntje drinken. Heer-lijk. We hebben namelijk besloten nergens meer vanaf te springen, uit te vallen, door te vallen, af te glijden, in te duiken, langs te rennen, onder te liggen, in te kijken, tegen aan te slaan, tussen te hangen, of weet ik veel wat je hier allemaal kunt doen aan rare activiteiten. Nee - gewoon even een relaxt dagje morgen in Queenstown! Het weer schijnt morgen ook super te zijn, dus we nemen het er maar even van.

See You!

Lees meer handige reistips over Nieuw-Zeeland op: Around The Globe

Lake Mahinapua > Franz Josef

2008-12-18T10:33:00.010+01:00

Pret met een grote Pee

Na regen komt zonneschijn. Behalve in Nieuw Zeeland dan, want na regen komt hier gewoon nog wat meer regen. En koude wind. Hoewel, gisteren hadden we zowaar een dagje met wat stralen zon op onze bolletjes. Kwam goed uit, want we gingen weer eens een kayak tochtje maken. Je kunt hier werkelijk overal kayakken, tot je armen ontwikkelt waarmee je zelf terug naar huis kunt zwemmen, mocht je in de kroeg hier 's avonds iets teveel uitgeven en je vliegticket terug niet meer kunnen betalen. Schijnt regelmatig te gebeuren hier.

Ze zijn hier niet zo dol op Possums...

.. en kinderen (leuke voor in je kantoor, mam?)

Goed, ik ben met Nick dus inmiddels aangekomen in Franz Josef - een soort Andorra, maar dan met (u raadt het al) regen - en we zitten nu tussen de glaciers, waar we vandaag ons leven op hebben gewaagd tijdens een hike van 4,5 uur. Lekker met pikhouwelen en schoenen met spikes door het ijs ploegen en ondertussen van mooie vergezichten genieten. Natuurlijk gepaard met stralen...

... regen,

maar dat mocht de pret niet drukken. Het ijs was op sommige plekken zo dicht op elkaar gepakt, dat het er blauw uitzag en we konden op een plek zelf door het ijs lopen. Avontuur!

(op verzoek van mijn tante uit Deurne: hier issie nogmaals)

Een ander leuk berichtje heeft te maken met een verkleedfeestje dat we 2 dagen geleden hadden in Lake Manamana (of hoe het dan ook echt mag heten). We hadden als thema de letter 'p' en moesten in ons kostuum tenminste 1 afvalzak gebruiken. Wij gingen verkleed als 'plumbers' (loodgieters). Natuurlijk wel als 's werelds bekendste loodgieters Mario & Luigi!

Het verkleden heeft ons vruchten afgeworpen, want we wonnen de eerste plaats en kregen een angstige activiteit ter waarde van 140 dollar, te besteden in Queenstown cadeau! Aardig, niet? Helaas hebben we het papiertje met onze prijs even iets te goed opgeborgen (we kunnen het nergens meer vinden), maar mocht het boven water komen, houden we jullie zeker op de hoogte van wat de angstige activiteit precies inhoud! Ik weet zeker dat ik 'm in ieder geval niet ga uitvoeren.

Wat hebben we verder nog -in omgekeerde volgorde- gedaan? Wij hebben de 'Pancake Rocks' bezocht. Rotsen die bestaan uit dunne plakjes en er dus uitzien als (precies!) pannekoeken. We kregen er trek van en hebben de rest van de weg gepraat over welk eten we allemaal missen uit Nederland.

Morgen gaan we op de bus naar Wanaka (want -jaja- ik zit nu echt op de bus, gelukkig!), overmorgen naar Queenstown (waar we 2 nachten zitten) en daarna terug naar Christchurch waarna we naar Sydney vliegen voor Kerst en Oud&Nieuw! Hopelijk is het daar wat beter weer, want ik hoest als een kettingroker en mijn neus loopt sneller dan een hordeloopster die in de brand staat, dus ik kan wel weer wat zon gebruiken. Zon, jullie weten wel, dat gele, hete ding dat wel eens boven in de lucht hangt als de wolken weg zijn. Hebben jullie vast wel eens een plaatje van gezien daar in Nederland.

Nou, in any case,
ik wens jullie alvast een fijne pasen en spreek jullie snel weer!

xxx Nienke

ps. voor de familie Krook: ik spreek jullie morgen?!? (op dit moment weten jullie nog van niks, jullie slapen nog, maar ik heb dus besloten morgen maar weer eens naar huis te bellen -woopwoop, wat een feest!)

ps. voor de familie Thie: ik ben in shock hoe groot Pien al is! Wauw! Bedankt voor de foto's, erg leuk!

ps. voor de grijze mafkees: DIKKE KUS!

ps. voor Fred van 1 hoog: schrijf eens een mailtje ofzo met de laatste sappige roddels of ander spannend nieuws. Of ben je aan het 'werken'. proest.

ps. voor Lies: erg leuk dat je alles nog steeds leest en zoveel reacties schrijft, ik vind het elke keer weer leuk om te lezen. Heb me gek gelachen om oma en haar zak snoepjes onder de bank.

ps. voor het noodgebouw (jullie weten wel wie jullie zijn): ik wens jullie (alsnog) een geweldig kerstdiner en natuurlijk veel liefde in de nacht, ook zo zonder mij :)

Lees meer handige reistips over Nieuw-Zeeland op: Around The Globe

Christchurch > Kaikoura > Nelson > Westport

2008-12-16T07:13:00.006+01:00

Pech met een grote Pee

Jaja, er staan weer wat nieuwe foto's en verhalen op mijn blog. Ik was jullie echt, echt, echt niet vergeten. Beetje op de achtergrond geduwd misschien, maar zeker niet vergeten. Internet is in de meeste plaatsen hier in Nieuw Zeeland schandalig duur en we zijn steeds de hort op, dus is er weinig tijd even rustig te zitten en mijn avonturen op te schrijven met plaatjes erbij. Maar nu heb ik dan eindelijk even tijd...

Er staat om te beginnen wat geratel op: nienkeinfiji.blogspot.com, dus voor de duidelijkheid kun je misschien eerst daar even lezen, daarna gaat het hieronder los met mijn (en die van Nick!) avonturen in kiwi-land. En die avonturen liegen er niet om... tjongejonge. nou, lees maar snel verder dan.

De 11e van december kwam ik in Christchurch aan, met het schaamrood op de wangen want ik was op mijn eiland in fiji helemaal Nick's verjaardag op de 8e vergeten. Groooot schandaal natuurlijk!!! Goed, na die lekkere binnenkomer zijn we de volgende dag op de bus naar het noorden gestapt, waar onze eerste stop Kaikoura was. Daar hadden we het wilde plan om met dolfijnen te gaan zwemmen, maar helaas helaas was het water te nat ofzo voor die beesten, want het ging allemaal niet door. Wij beetje teleur gesteld, maar die dag hebben we wel nog van heel dichtbij naar enorme zeehonden lopen staren, dus we hadden onze dagelijkse portie wilde beesten toch nog gehad..

De tweede dag reden we via Picton naar Nelson, waar we vervolgens twee dagen in het Abel Tasman National Park hebben doorbracht. En daar begon de ellende.
De eerste dag was er niets aan de hand. We maakten een prachtige kayaktocht langs de kust van het park en sliepen op een schattige woonboot in Anchorage Bay. Idyllisch en alles.

hier lachten we nog...

De volgende dag was ons al 'iets minder goed weer' voorspeld, wat in Nieuw Zeeland moet worden opgevat als: de pleuris breekt uit en je onderbroek is pas weer droog in maart - weten wij nu.
Niet te geloven, ik wist niet dat je van regen zo nat kon worden. Wij maakten -stoer als we dachten dat we waren- een start aan een hike van meer dan 5 uur, die we na 4 uur toch echt moesten opgeven, omdat we gewoon niet doorweekter konden worden. Serieus. Alles was nat, helaas ook mijn paspoort en alle belangrijke papieren (die later die dag gelukkig redelijk opgedroogd werden)...
Anyways, mijn prachtige vuilniszakjas was niet afdoende. En aan regenjassen doe ik uit principe niet (voor regelmatige lezers is dit oud nieuws). Goed wij nat. Daarna was het wachten op een watertaxi terug naar het beginpunt, maarja, omdat wij dus een punt eerder gestopt waren was dat nog even een uur wachten voordat die kwam. Wij aan boord, golven zo hoog als een huis, wij toch veilig aangekomen in het dorp. Daar met de boot over de weg naar het taxicentrum en wij vervolgens een uur moeten wachten in onze natte kleren op de bus naar het kayakcentrum terug. Die bus was er niet om een of andere duistere reden, dus wij met de auto daarnaar toegebracht. In het kayakcentrum nog eens bijna 2 uur gewacht op een bus naar het hostel die maar niet kwam (bus bleek stuk en daarna bleken ze ons -oeps- vergeten te zijn), maar die bus moest daarna nog een omweg maken omdat er op de weg een dodelijk ongeluk gebeurd blijkt te zijn. kon er ook nog wel bij,
Wij eindelijk in dat hostel, beetje opgedroogd, wij klaar om daar iets te eten.... zegt die trien achter de balie doodleuk dat ze geen eten kunnen serveren omdat de keuken te druk is met een bestelling van een groep. -peeeeeeeeeeeeeep- stoppen sloegen door, wij trekken haar aan haar haar over de bar heen en een half uur later zitten we aan de fish&chips....

Ook daar bleef het niet bij, (ja echt) want de volgende ochtend bleek er een probleem met onze boeking van de bus. In het kort: nick is doorgeboekt terug naar christchurch, maar mij hebben ze per ongeluk op een bus eerder geboekt en nu is er geen plek meer voor mij. Wij dachten dat we even gek werden. Het is zo druk, dus er is haast geen mogelijkheid om een plek te krijgen, maar met veel heen en weer bellen naar het kantoor zit ik nu op de bus tot Franz Josef en moet ik daarna maar hopen dat er iemand niet komt opdagen zodat ik toch meekan naar Queenstown. Je wilt het haast niet geloven.

Nou ja, nu gaan Nick en ik even geestelijk bij zitten komen bij de pizzeria. Dit verhaal wordt vervolgd in ieder geval en gelukkig genieten we -ondanks de pech- toch wel erg van het land en alle mooie dingen die we zien.

Het land zou alleen overdekt moeten zijn.

peace out.

Lees meer handige reistips over Christchurch of Kaikoura op: Around The Globe

Auckland ...

2008-11-17T01:01:00.005+01:00

Yesterday was not a good day for science...

Soms heb je van die momenten dat je ineens beseft dat je toch best wel heel erg aan het andere eind van de wereld bent. Dat er even niemand is om je een dikke knuffel te geven omdat je voortanden er bijna uitlagen... niemand om je een glaasje sap te brengen omdat je van de spierpijn (hiep hoi paardrijden!) niet meer fatsoenlijk kunt lopen... en niemand om je geestelijke bijstand te geven op het moment dat je meer dan 30 gigabyte aan films, foto's en muziek van je iPod wist, omdat je zo nodig een update moest installeren waardoor je nu een suf kaartspelletjes op het ding kan spelen. Allemachtig.

Nee, ik ben lekker bezig de laatste dagen en met de bakken regen die er nu hier in Auckland uit de lucht komen vallen is het duidelijk: ik ben toe aan vakantie.

-hahahahahahaha-

Nee, serieus, ik heb het weer even gehad met de 'moderne' wereld en ik trek maar weer eens de eenvoudige jungle van Fiji in. Heb net mijn eigen kerstcadeautjes maar gekocht: een stapeltje cd's om in ieder geval naar iets te kunnen luisteren de komende twee 1/2 maand, maar aan de andere kant: wat heb je nou eigenlijk echt nodig om gelukkig te zijn? Juist, bar weinig! Dus, schoentjes lekker uit, zonnetje aan en genieten maar! Tot over drie weken!

(heel misschien tussendoor wat bericht op: http://nienkeinfiji.blogspot.com, maar ik beloof niets!)

xxx Nienke

ps. Mocht ik jullie voor die tijd niet meer spreken... Merry Christmas!! (hihi)

Lees meer handige reistips over Auckland op: Around The Globe

East As

2008-11-14T08:14:00.004+01:00

Ik ben weer een paar centen lichter en hier en daar fysiek wat gehavend (ik noem een verbrande hand van het koken met een onduidelijke pan, blauwe plekken op mijn been na een paardrijrit, een kloof in mijn duim door de kou, een missend reepje vel uit mijn hand na een wandeling en de prachtige afdruk van een metalen rail van een boot op mijn voortand...), maar wat is de oostkust van het Noorder eiland tóch de moeite van het bezoeken waard!

We hebben een groepje van negen waarmee we in een gezellig busje door het land crossen en waarmee we bij mensen thuis op de meest gave plekken slapen. De eerste dag (gisborne) bij een familie die ons in een kooi in de zee naar haaien lieten kijken (geluk..helaas geen grote gezien, maar Ik heb wel twee vissen gevangen en een pinguïn -ja, een pinguïn- gezien!, de tweede familie (Rangitukia) had een ranch met allemaal beesten die je op een boerderij verwacht en paarden waarmee we twee gave ritten gemaakt hebben, en vanavond (Te Kaha) slapen we bij mensen die een achtertuin hebben die uitkijkt op zee en waar je vanuit het finse stoombad naar de zonsondergang kunt kijken. Niet slecht dus!

Kan voor het eerst mijn ipod gebruiken om jullie draadloos op de hoogte te stellen, dus wel lachen dacht ik zo in the middle of nowhere. Morgen gaan we terug naar Rotorua, waarna ik met twee jongens van de bus naar Auckland ga. Daar ben ik twee nachten en dan is het *hopsa* terug naar Fiji!!!

Zal snel foto's online zetten, maar we gaan nu een afscheidslied zingen voor de mensen hier. Ik heb het geschreven, dus ben benieuwd!!

XxxxX Nienke

Taupo

2008-11-11T02:00:00.005+01:00

Oops... Sorry Mam!

aaarggg!!!

Lees meer handige reistips over Nieuw-Zeeland op: Around The Globe

Auckland > Mercury Bay > Rotorua > Waitomo > Taupo

2008-11-08T20:08:00.015+01:00

Ben ik 'even' weg, staat gelijk de hele wereld op zijn kop: mijn broer maakt de alpen van Zwitserland onveilig, mijn vader breekt de wasmachine in twee stukken, mijn moeder is vandaag jarig (erisereenjarighoerahoeradatkaniknietzienmaardatbenjijjijjijjij!), mijn oma is wezen skieen (oh nee, dat verzin ik ter plekke), twee ooms duiken het ziekenhuis in om minder grappige redenen (ik denk aan jullie!), mijn neef schijnt met zijn band binnenkort een cd in de winkel te krijgen, obama is president, mijn tante breit handschoenen van sabueso-hondenhaar, mijn collega weet niet meer waar haar huis woont, mijn schatje vergeet spontaan in zijn vliegtuig naar Darwin te stappen, Joran van der Sloot blijkt precies zo lief als iedereen al dacht dat hij was en ik heb er een nieuw achternichtje (Mila Danja) bij!
Het is haast allemaal niet meer bij te houden hoor. Hopelijk is er iemand thuis die een plakboek met schokkende gebeurtenissen voor me aanlegt, want als ik straks in januari terugkom (als... buwaahaa) moet ik zowat een inburgeringscursus gaan doen. En waar moet ik nu heen met al mijn verhalen??? Niemand die nu natuurlijk meer gelooft dat ik in een donker gat in de aardbodem verdwenen ben, dat ik interessant ruikende dampen heb ingeademd, naar schreeuwende mannen met beschilderde gezichten heb gekeken, konijnen geschoren heb zien worden, met twee Nederlanders het Wilhelmus voor een volle bus heb gezongen en thee heb liggen drinken in water van minder dan 10 graden. Maar het is allemaal echt waar. Waar moet ik beginnen???

Cathedral Cove

Zinloos geweld

Rotorua
Het woord rot in Rotorua zegt het eigenlijk al. Er hangt een rottende geur in het dorp. Niet gek, want dit is een van de weinige plaatsen in de wereld waar je 'thermal pools' kunt vinden. Geisers dus, van die stinkende blubbermassa's met dampen die diep tot in je porieën doordringen. Heel gezond allemaal. Maar prachtig mooi! Terwijl een aantal mensen uit onze groep zich in een go-kart of rubberen bal (Zorben) van een berg af lieten rollen, hebben Heather (beetje mijn maatje deze trip) en ik door het dorp gelopen om de geisers te bekijken.

Blup

Nienke doet Mystiek

De dag had verder zijn geheel eigen ups en downs, zo was deze morgen mijn lunch (bestaande uit vier overheerlijke boterhammetjes met kaas, ham, avocado en sla) uit mijn koeltas, uit de koelkast gejat (!@#$!!!) en ontplofte onze bus half, waardoor we de hele middag in een of ander gat langs de kant van de weg hebben zitten wachten op een nieuwe bus/monteur. Avontuur, avontuur.
We konden dus niet heel lang in het dorp meer doorbrengen, maar de avond werd al gauw goed gemaakt door een geweldige show over de cultuur van de Maori's. Ik had 's middags (toen we daar even langsgingen om alvast te betalen) al met een quiz een prachtige ketting gewonnen (want Nienke wint nou eenmaal altijd met prijsvragen -zoals velen inmiddels weten), dus ik had er al helemaal zin in.
Een van de groep werd tot Chief verkozen en moest de gevaarlijk uitziende, springende en tong-uitstekende Maori-mannen trotseren voor we het dorp in mochten. Het dorpje lag in het bos en we konden kijken naar traditionele ambachten. Binnen kregen we een verhaal over de geschiedenis van de mensen te horen en zagen we hoe ze de HAKA deden:

Na de hele show kregen we een feestmaal voorgeschoteld waar je U tegen kon zeggen, met schalen vlees, vis, pasta's, groentes en wat al niet meer. Allemaal gekookt op traditionele manier, onder de grond. Bijzondere avond dus!

Er valt niet zoveel te lachen bij die Maori's

Te Puia
De volgende dag brachten we twee uurtjes in een aardig park in Te Puia door. Hier konden we wederom van lekkere dampen genieten, maar kregen we ook informatie over houtsnijwerk en weven. Als je nou alles ziet wat die Maori's in elkaar weten te zetten, lijken die Aboriginals (die zo ongeveer 10 000 jaar voorsprong hadden) wel ineens een stelletje amateur knutselaars hoor!
Verder was hier ook een echte 'kiwi bird' te vinden. Een vogel maatje rugbybal, met lange veren (die meer op haren lijken) en een dunne, lange snavel. We mochten helaas geen foto's maken, dus jullie moeten het maar geloven. Echt een vaag beest. Het schijnt dat het arme dier een ei legt dat bijna net zo groot als zijn lijf is, au!
Oh, grap van de eeuw: stappen we uit de bus bij dat park met alle geisers, kom er een van de jongens uit de bus heel droog met slippers en een handdoekje uit de bus rollen. 'Oh? Gaan we niet zwemmen dan?'. Haha, ja bij 95 graden jongen, lijkt me heerlijk....

Prachtig houtsnijwerk

Waitomo

Waitomo is de plaats waar je enge dingen behoort te doen. Dus dat heb ik dan ook maar gedaan. Mam, misschien is dit een goed moment om even te plassen voor je verder leest...

Ik heb namelijk Black Water Rafting gedaan. Zwart Water wattus? Ja, black water rafting. Of tewel: enge dingen doen in een grot. In een wetsuit (dik badpak met lange armen en mouwen), helmpie op, lampje erbij en zwemmen/klimmen maar.
We begonnen met een 36 meter diepe abseil (in het donker) en klommen daarna door de tunnels van de grot, tot we bij een plek aankwamen waar we met een 'flying fox' (draad boven je hoofd) naar beneden roetsjten. Als we niet hard genoeg schreeuwden, moesten we nog een keer! Daarna kregen we allemaal een dikke band,waar we met onze billen in moesten zitten en van de rots af in het water mee moesten springen. Dit was me iets teveel, dus ik klom naar beneden. Het water was echt ontzettend koud, gutste zo je pak in en je moest dan ook de rest van de rit gekke bewegingen maken, hopsen en discodansen om een beetje warm te blijven.
Na een tijdje dobberen werden we in een lange sliert aan elkaar vast gemaakt (met onze benen op de schouder van de voorganger) en kregen we thee en koekjes, terwijl we in het donker naar de gloeiwormen konden staren en de rivier af vaarden. Zo geweldig mooi!!! Aan het eind was het weer een heel eind door het water lopen (ik pleurde natuurlijk om de meter om) en daarna via een soort glijbaan naar beneden.
Door kleine tunneltjes gingen we daarna om bij een waterval uit te komen, waar we omhoog moesten klimmen. Zonder touw. Echt heel eng, maar aan het eind, toen we letterlijk licht aan het eind van de tunnel zagen, waren we allemaal zo trots op onszelf!!! Het was echt een super, super, superervaring en ik ben blij dat ik het gedaan heb. Ik heb het nog nooit zo koud gehad, maar het was echt geweldig. Maar dat had ik al gezegd volgens mij. De foto's bleken niet geweldig aan het eind, maar met een paar promo-foto's erbij lijkt het heel wat:

Het omkleden was al een avontuur op zich

Eerst droog oefenen

We hebben goede zin (lees: nog droge voeten)

naar beneden... en drijven maar!

Beetje te pletter geslagen??

Gloei Poep! (want dat is het! De wormen poepen lichtgevend!)

De beruchte waterval... (foto is niet van mij trouwens)

En we hebben het overleefd!!!

.... had ik al gezegd dat het geweldig was?

Taupo
En nu zijn we dan aangekomen in Taupo. Hier gebeuren ook hele wilde dingen. Morgen gaan een aantal mensen ook hele enge dingen doen. Met touwen aan hun enkels van bruggen, met zakken op hun rug uit vliegtuigen, met helmen op hun hoofden in boten en met stokken in hun handen op steile bergen.

En ik??

Ik ga een dagje liggen bijkomen van het lachen om het Bunny Shearen. Want eigenlijk was dat best zielig. Maar serieus. Bunny Shearing. Om van hun vachtjes truien en handschoenen te maken. Mam, als je nog een nieuwe hobby zoekt??? Whahaha.

Lees meer handige reistips over Nieuw-Zeeland op: Around The Globe

Paiha (Bay of Islands) & Cape Reinga

2008-11-04T23:39:00.013+01:00

Het is weer even tijd om jullie op de hoogte te brengen van de laatste ontwikkelingen op toeristisch gebied. Zo kan ik bijvoorbeeld als eerste melden, dat ik veilig en wel met de 'Kiwi Experience' bus ben aangekomen in Paiha, of ookwel de 'Bay of Islands' genoemd. Een mini dorpje ten noordwesten van Auckland, waar ongeveer 12 hostels en 'Vinnies Fish&Chips' de boventoon voeren. De baai zelf is prachtig en met iets beter weer zou ik sterk in de verleiding zijn om een zwemtochtje met de plaatselijke dolfijnen te maken. Ik zit hier een dagje langer vast dan gepland, omdat er op woensdag geen bussen terug naar Auckland gaan, dus genoeg tijd voor idiote activiteiten.
En laten ze daar in Nieuw Zeeland nou eens een specialist in zijn, in idiote sporten. Alles moet hier sneller, langer, dieper en gevaarlijker, anders is het niet leuk. Met simpelweg steilewand punniken, wildwater kantklossen of diepzee weven nemen ze hier geen genoegen, nee je moet hier bungee batikken, of parachute haken... lange afstands macraméën, vrije val figuurzagen, berg breien of zoutwater borduren.
Niks geen educatief honingslingeren, maar safari mozaïeken, vulkanisch koekjes bakken, glacier kleien, four wheel drive papier scheppen en grot schilderen.
Bij mooi weer kun je golfslag calligraferen, boomtop boetseren en lassen met walvissen. Mocht je je dan nog vervelen, zijn er de wekelijkse cursussen ondergronds emailleren of hoge snelheids fotograferen.
Je begrijpt, deze activiteiten zijn niet goedkoop en daarom wil ik bij deze graag een oproep doen. Heeft u thuis nog ongebruikt geld liggen, stuur het deze kant op en ik vind er wel een nutteloos doel voor.
Dus.

Wat is er verder zoal gebeurd, hoor ik u vragen?
Nou, gisteren heb ik een bezoek gebracht aan 'Cape Reinga', het meest noordelijke stukje Nieuw Zeeland, waar twee oceanen elkaar begroeten. Best wel een bezoekje waard dus. (En anders waren de Hollanders hier honderd-wat jaar geleden natuurlijk met een grote boog omheen gevaren)
Met kamergenoten Heather en Tom en een handje andere onduidelijke Engelse jongens hebben we een super gezellig dagje gehad, dat er met knotsgekke buschauffeur Spike alleen maar beter op werd. Alles is hier 'Sweet As' of 'Bloody Fantastic', dus hebben we over 90 Miles Beach geraced, ons leven gewaagd met sandboarden, de hoogste en dikste bomen van het land geknuffeld, fish&chips in een rijdende bus proberen te eten, in een boom trapgelopen (zie foto's), gezwommen in een zwaar arctische zee en vooral veel, veel gelachen.
Gisteravond was er ook een quizavond in het hostel, die we tot ieders verbazing gewonnen hebben, dus de dag was compleet geslaagd. Een aantal gekken uit de groep besloten dat het hilarisch was om vanochtend om 8 uur op een vissersboot te stappen, maar die heb ik maar even overgeslagen.
Ik doe het vandaag lekker rustig aan en ga lekker de hostel-kat een aai over zijn bol geven. Spannend genoeg voor mij.

Voor nu, bedankt voor de aandacht en tot snel!

xxx uw razende reporter xxx

LOOK WHAT WE DID TODAY!!!!! AAAAAAHHH!!!!

Helaas konden we niet met ze zwemmen omdat er kleintjes waren, maar ga dit zeker ergens anders in NZ nog proberen!!! Ge-wel-dig!!!

nieuw filmpje!

Lees meer handige reistips over Nieuw-Zeeland op: Around The Globe

IK BEN IN NIEUW ZEELAND!!!

2008-10-31T04:15:00.012+01:00

Tja, niet helemaal het plan, of eigenlijk in eerste instantie wel, maar uiteindelijk toch nog onverwacht. Zijn jullie er nog?
Ik had -eindelijk, na lang wikken en wegen- besloten nog 3 weken in Fiji te blijven, maar de zaken liepen even anders. Het is een lang verhaal, maar in het kort komt het hier op neer: twee jongens van team Fiji zijn voor twee weken van het eiland geschorst, omdat ze hun werk volgens de baas niet goed deden. Een van hen is inmiddels een goede vriend van mij geworden en dus heb ik besloten terug te komen als hij er ook weer is. De sfeer op het eiland was vanaf het moment dat ze vertrokken een stuk minder, en daarbij verlieten op de dag dat ik ging, 12(!) anderen het eiland! Er zijn dus nog maar 4 mensen van de oude garde over (waarvan 2 een stelletje suffe dozen zijn, haha) dus leek het mij leuker om gewoon in een compleet nieuwe groep terug te komen. Sophie is inmiddels tot Chief verkozen, dus als ik over 3 weken terugkom kan ik haar nog een weekje als chief meemaken. Ook een ander meisje, Jenni, zie ik nog een dagje in Nadi op de dag dat ik terugkom. Leuk dus!
Uiteindelijk ben ik blij dat ik gegaan ben, nu kan ik even fysiek bijtrekken (laat ik zeggen dat je met regenwater, hoe gezuiverd ook, en eten waar elke dag de vliegen op zitten, je darmen niet echt een plezier doet) en kan ik dingen voor de mensen daar kopen (o.a. een radiootje, gitaarsnaren en songbooks) Team Fiji verdient echt ongelooflijk weinig (voor een ticket naar Europa moeten ze 5 jaar of meer sparen, en er is niemand die uberhaupt kan sparen, dat zegt wel genoeg lijkt mij)
De mensen zijn echt zo geweldig aardig dat ik graag iets wil teruggeven.

Nu ben ik dus in Auckland, waar ik gelijk mazzel had (want zo ben ik dan ook wel weer). Ik kwam donderdagavond aan en vond op de 'free food shelf' genoeg eten voor een lekker avondmaaltje. Vrijdag werd er door het hostel een gratis dagje georganiseerd om de stad te leren kennen, waar ik wat mensen ontmoette om die avond gezellig Haloween mee te vieren. In de bar -wederom gratis- champagne, dus ik heb een goede start gemaakt! Je bent ten slotte een Hollander, of niet?!

EVEN SPECIAAL VOOR MIJN MOEDER: DIT BEN IK DUS NIET HE! JE DENKT TOCH NIET DAT IK MIJN LEVEN GA WAGEN OM AAN EEN ELASTIEKJE AAN EEN BRUG TE HANGEN??? VOOR 120 DOLLAR?!?! IK KREEG AL EEN HARTKLAP VAN HET ALLEEN AL OP DE BRUG STAAN. OF VAN DE PRIJS. HAHA. MALLE EPPIE!!

Nu ga ik even geld uit een muur rukken, want hoe gratis de start was, ik heb het idee dat het hier allemaal behoorlijk prijzig is. Gelukkig ben ik niet van de bungeejump en dat soort idiote sporten, dus dat scheelt wel! Nou mensen, ik hou jullie weer op de hoogte (want het kan weer even, maar wen er maar niet aan!)

Maandag ben ik trouwens op een bus geboekt naar het noorden, dan maak ik een tour langs The Bay Of Islands, kom ik terug in Auckland en ga ik daarna naar het Noord-Oosten. Richting de Hobbits!

Als ik weer eens mijn plannen verander, zijn jullie de eerste die het horen!

Mmmmm Burgers.....

Byeee,

-weer gewoon- Nienke!

Nieuwe vrienden: Anna uit Slowakije en Ian, Cody en Dustie uit de VS (Militairen die in Irak zitten en vandaag na twee weken NZ weer terugmoeten, waar ze niet allemaal heel blij van werden)

Halloween!!